<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>เรื่องเล่าขำ-ๆ &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/เรื่องเล่าขำ-ๆ/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "เรื่องเล่าขำ-ๆ"</description>
	<pubDate>Wed, 23 Jul 2008 06:58:58 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[เพื่อนรัก..น่าถีบ..ชะมัด]]></title>
<link>http://paaying.wordpress.com/?p=144</link>
<pubDate>Thu, 26 Jun 2008 01:51:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>paaying</dc:creator>
<guid>http://paaying.wordpress.com/?p=144</guid>
<description><![CDATA[หลังจากไต่เขาอยู่ห้าชั่วโมง พอถึงจ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>หลังจากไต่เขาอยู่ห้าชั่วโมง พอถึงจุดสูงสุดพวกเราก็นั่งพักกัน มีคนอีกกลุ่มปีนมาถึงไล่ ๆ กับพวกเรา พวกเขาจัดแจงลงนั่งพักที่ยอดเขาใกล้ ๆ ผมได้ยินคนหนึ่งในกลุ่มนั้นบ่นว่าร้อนเหลือเกิน แล้วถามเพื่อนว่าอยากได้เบียร์เย็น ๆ สักหน่อยไหม เพื่อนถามอย่างแปลกใจว่า</p>
<p>"นายแบกเบียร์ขึ้นมาถึงบนนี้เลยรึ"</p>
<p>"เปล่า" คนแรกตอบ  พลางเอามือล้วงไปในเป้ของเพื่อน</p>
<p>"นายต่างหากเป็นคนแบกขึ้นมา"</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[แสดงว่าหนู...]]></title>
<link>http://paaying.wordpress.com/?p=142</link>
<pubDate>Thu, 26 Jun 2008 01:21:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>paaying</dc:creator>
<guid>http://paaying.wordpress.com/?p=142</guid>
<description><![CDATA[&#8220;ถ้ากระเป๋าข้างหนึ่งของเธอมีเงิน]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>"ถ้ากระเป๋าข้างหนึ่งของเธอมีเงินสองเหรียญ อีกข้างมีสามเหรียญ" ครูถามลูกศิษย์ตัวน้อยในห้องเรียน "แสดงว่าอะไรจ๊ะ"</p>
<p>ลูกศิษย์น้อยตอบว่า "แสดงว่าหนูต้องหยิบกางเกงคนอื่นมาใส่แน่ ๆ"</p>
<p><a href="http://paaying.files.wordpress.com/2008/06/e0b8abe0b8a5e0b8b2e0b899e0b8aae0b8b2e0b8a7.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-143" src="http://paaying.wordpress.com/files/2008/06/e0b8abe0b8a5e0b8b2e0b899e0b8aae0b8b2e0b8a7.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ใครมีมากกว่ากัน !!]]></title>
<link>http://paaying.wordpress.com/?p=141</link>
<pubDate>Thu, 26 Jun 2008 01:17:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>paaying</dc:creator>
<guid>http://paaying.wordpress.com/?p=141</guid>
<description><![CDATA[ชาวแท็กซัส ชาวแคลิฟอร์เนีย และชาวเ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ชาวแท็กซัส ชาวแคลิฟอร์เนีย และชาวเมืองซีแอตเติล นั่งอยู่ในบาร์แห่งหนึ่ง ทันใดนั้นชาวแท็กซัสก็หยิบขวดเหล้าที่มีเหล้าเตกิลาอยู่เต็มขวด โยนขึ้นไปในอากาศ แล้วใช้ปืนยิงขวดจนแตก ลูกค้าคนอื่นตะโกนอย่างไม่พอใจ และสงสัยกันว่าทำไมชายชาวแท็กซัสจึงทิ้งเหล้าดีดีเช่นนั้น</p>
<p>"กะอีแค่เหล้าเตกิลา" เขากล่าว "ที่บ้านเดิมของผม เรามีเหล้าอย่างนี้มากมาย"</p>
<p>เพื่อไม่ให้น้อยหน้า ชายจากแคลิฟอร์เนียโยนขวดไวน์ราคาแพงจึ้นไปในอากาศแล้วยิงขวดแตกเช่นกัน ลูกค้าคนอื่นอึ้งกับความสิ้นเปลือง "ที่บ้านเดิมของผม" เขาบอกกับคนอื่น ๆ "เรามีไวน์เหลือเฟือ"</p>
<p>จากนั้น ชาวซีแอตเติลก็หยิบเบียร์ขึ้นดื่มจนหมด แล้วโยนขวดขึ้นไปในอากาศ ยิงชาวแคลิฟอร์เนียแล้วก็รับขวดไว้  "ทำไมคุณทำอย่างนั้น" คนที่แตกตื่นถาม "ที่บ้านเดิมของผม เรามีชาวแคลิฟอร์เนียมากมาย" ชายจากซีแอตเติลอธิบาย "แต่ผมรู้สึกว่าเราควรจะเก็บขวดนี้มาใช้ใหม่"</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ผู้เฒ่ากับการเข้าคิว]]></title>
<link>http://paaying.wordpress.com/?p=139</link>
<pubDate>Thu, 26 Jun 2008 01:14:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>paaying</dc:creator>
<guid>http://paaying.wordpress.com/?p=139</guid>
<description><![CDATA[ผู้เฒ่าชาวรัสเซียสุดทนที่ต้องยืนเ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ผู้เฒ่าชาวรัสเซียสุดทนที่ต้องยืนเข้าคิวซื้อเหล้าวอดก้าท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บนอกร้านในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก จึงพูดขึ้นว่า "พอกันที แค่ซื้อวอดก้าขวดเล็กก็ต้องรอนานถึงแปดชั่วโมง ผมจะไปมอสโก ล้มรัฐบาลเยลต์ซิน"</p>
<p>เขาเดินทางไปมอสโกได้ไม่นานก็กลับมา เมื่อมีคนถามว่าทำไมกลับมาเร็ว ผู้เฒ่าตอบว่า "ที่นั่นคิวยาวกว่าที่นี่เยอะเลย"</p>
<p><a href="http://paaying.files.wordpress.com/2008/06/e0b894e0b8ade0b881e0b981e0b881e0b989e0b8a7.jpg"></a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[เด็กช่างคิด]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=838</link>
<pubDate>Sat, 26 Apr 2008 11:37:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=838</guid>
<description><![CDATA[หนูน้อยตัวเล็กนั่งอยู่ที่โต๊ะมองค]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>หนูน้อยตัวเล็กนั่งอยู่ที่โต๊ะมองคุณแม่ที่กำลังยืนล้างจานอยู่หันหลังให้เธอ ทันใดนั้นเธอก็สังเกตเห็นเส้นผมขาวบนศีรษะคุณแม่ เธอจึงทำหน้าสงสัย ทันใดนั้นคุณแม่ก็เหลียวมามองลูกน้อย คุณจึงเอ่ยปากถามว่า</p>
<p>แม่ : มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ</p>
<p>ลูกสาว: เปล่าค่ะ .. เพียงแต่หนูเห็นผมบางเส้นของแม่เป็นสีขาว ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นละคะ</p>
<p>คุณแม่ได้ยินคำถามที่น่าสนใจจากลูกน้อยจึงพูดว่า</p>
<p>แม่ : อืมม์ .. ก็ทุกครั้งที่หนูทำให้แม่เสียใจ แต่ละครั้งผมของแม่เส้นนึงก็กลายเป็นสีขาว</p>
<p>ลูกสาวได้ยินคุณแม่พูดอย่างนั้นก็เริ่มคิดต่อ ขณะที่คุณแม่ยังคงจ้องมองที่ลูกสุดที่รัก แล้วลูกน้อยก็พูดว่า</p>
<p>ลูกสาว: ก็คุณยายมีผมขาวเต็มไปหมด แสดงว่าคุณแม่ต้องทำให้คุณยายเสียใจมาก ๆ ใช่มั้ยค่ะ</p>
<p>แม่ : ??????</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ใครเหนือกว่ากัน]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=777</link>
<pubDate>Sun, 06 Apr 2008 16:53:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=777</guid>
<description><![CDATA[เด็ก ช เอ และเด็ก ญ บียืนอวดสรีระกัน]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>เด็ก ช เอ และเด็ก ญ บียืนอวดสรีระกันอย่างเคร่งเครียด ดช.เอบอกว่าเรามีนี่ด้วยแหละ (สะดือ)<br />
ดญ.บีบอก นิ่เราก็มี--ดช.เอบอกเรามีนี่ด้วยนะ(ชี้ให้ดูนม) ดญ.บีบอกโถ่เอ้ย เค้าก็มี<br />
ดช.เอนึกขึ้นใด้เลยถอดกางเกงแล้วชี้ไปที่.. (;; แล้วเธอมีคุณนี่มั้ย--ดญ.บีดูของตัวอย่างเจ็บใจแล้วร้องไห้กลับบ้าน TT0TT</p>
<p>วันต่อมาดญ.บีเดินผ่านมาเจอดช.เอ เลยโดนล้อว่าขี้แย<br />
ดญ.บีถอดกางเกงแล้วชี้ไปที่น้องหนูพร้อมกับบอกว่า " เค้าจะไม่ร้องไห้แล้วเพราะแม่เค้าบอกว่าตราบใดที่เค้ามีคุณนี่ o_o'เค้าจะหาคุณนั่นแบบของตัวเองอีกกี่อันก็ใด้ คิคิ"  ;D ;D ;D</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[อันตราย...."ผลข้างเคียงจากการกินไก่"]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/2008/03/09/%e0%b8%ad%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%9c%e0%b8%a5%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b8%88%e0%b8%b2%e0%b8%81/</link>
<pubDate>Sun, 09 Mar 2008 15:40:49 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/2008/03/09/%e0%b8%ad%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%95%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%9c%e0%b8%a5%e0%b8%82%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b8%88%e0%b8%b2%e0%b8%81/</guid>
<description><![CDATA[เด็กชายบุญล้วน กับเด็กหญิงสายเจียม]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>เด็กชายบุญล้วน กับเด็กหญิงสายเจียม เป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เล็กเพราะพ่อแม่ของพวกเขาทำงานและ<br />
กินอยู่กับฟาร์มเลี้ยงไก่ขนาดยักษ์ของบริษัท ซีบีฟาร์ม เมื่อทั้งคู่ต้องไปโรงเรียนที่อยู่ไม่ไกลจากฟาร์มเท่า<br />
ไรนัก พวกเขาก็เรียนอยู่ชั้นและห้องเดียวกันมาโดยตลอด เมื่อถึงเวลาอาหารกลางวันคนทั้งสองก็จะเอา<br />
ปิ่นโตอาหารที่พ่อแม่เตรียมมาจากบ้านขึ้นมากินพร้อมกันทุกวัน แน่นอนอาหารที่อยู่ในปิ่นโตจะต้องเป็น<br />
ไก่ทุกมื้อ เหตุการณ์ผ่านไปหลายปีจนกระทั่งทั้งคู่อายุได้ 12 ขวบ เที่ยงวันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังนั่ง<br />
รับประทานอาหารอยู่นั้น เด็กชายบุญล้วนสังเกตว่าอาหารในปิ่นโตของเด็กหญิงสายเจียมไม่ใช่ไก่<br />
  <b><br />
บุญล้วน : เธอไม่กินไก่แล้วหรือ </b><b>?</b><br />
  <b><br />
สายเจียม : ฉันไม่กินไก่อีกแล้ว เพราะฉันสังเกตเห็นว่าที่ตรงนั้นของฉันมันขึ้นขน สงสัยจะกินไก่มากไป </b><br />
  <b><br />
บุญล้วน : ขอฉันดูหน่อยได้ไหม </b><b>?</b><br />
  <b><br />
เด็กหญิงสายเจียมดึงกระโปรงของเธอขึ้น เด็กชายบุญล้วนเห็นขนที่ตรงนั้นตามที่เธอบอก </b><br />
 <b><br />
บุญล้วน : เออ จริงด้วยซี แต่แปลกแฮะฉันไม่เห็นเป็นอย่างเธอ</b><br />
 <br />
หลังจากวันนั้นเด็กชายบุญล้วนยังคงกินไก่เป็นอาหารกลางวันต่อไป ในขณะที่เด็กหญิงสายเจียมไม่ยอม<br />
กินไก่อีกเลย เหตุการณ์ผ่านไปหนึ่งปี เที่ยงวันหนึ่งเด็กหญิงสายเจียมสังเกตเห็นว่าเด็กชายบุญล้วนไม่<br />
ได้เอาไก่มากินเหมือนเช่นที่เคย<br />
 <b><br />
สายเจียม : เธอไม่กินไก่อีกแล้วหรือ </b><b>?</b><br />
 <b><br />
บุญล้วน : อ๋อ ฉันไม่กินแล้วเพราะฉันก็มีขนขึ้นที่ตรงนั้นเหมือนกัน </b><br />
 <b><br />
สายเจียม : ขอฉันดูหน่อยได้ไหม </b><b>?</b><br />
 <b><br />
เด็กชายบุญล้วนดึงกางเกงเขาลงมา เด็กหญิงสายเจียมเห็นเข้าถึงกับตาค้าง </b><br />
 <b><br />
สายเจียม : แย่แล้ว ฉันว่าเธอหยุดกินไก่ช้าไปหน่อยนะ เพราะไม่ใช่แค่ขนงอกออกมาเท่านั้น ตอนนี้<br />
คอไก่มันก็ออกมาด้วยแถมยังมีกึ๋นออกมาอีกสองลูกต่างหาก </b></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ใครรวยกว่ากัน]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=722</link>
<pubDate>Fri, 07 Mar 2008 02:35:56 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=722</guid>
<description><![CDATA[เศรษฐี 4 คนซึ่งสร้างคฤหาสอยู่ในหมู่]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>เศรษฐี 4 คนซึ่งสร้างคฤหาสอยู่ในหมู่บ้านสุดหรูแห่งเดียวกันในจังหวัดภูเก็ตกำลังคุยโม้ถึงความร่ำรวยของตัวเองอวดสาว ๆ อย่างออกรสออกชาติใน clubhouse ของหมู่บ้าน</p>
<p>เศรษฐีคนที่ 1 : พวกคุณรู้ไหม  ผมเพิ่งอ่านเจอในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นเมื่อเช้านี้เอง  ว่าผมเป็นอัครมหาเศรษฐีที่รวยที่สุดของจังหวัดภูเก็ต <br />
เศรษฐีคนที่ 2 : โอ้ว ... งั้นเหรอ  ยินดีด้วยนะ  แต่เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา นิตยสารจัดอันดับความรวยของเศรษฐี  เพิ่งจะโหวดให้ผมเป็นเศรษฐีที่รวยที่สุดในประเทศไทย<br />
เศรษฐีคนที่ 3 : อืม... พวกคุณนี่ไม่เลวเลยนะ   แต่นิตยสาร Asia Week เพิ่งโทรมาบอกผมเมื่อกี้เองว่า  ผมน่ะกำลังจะได้รับโหวดให้เป็นเศรษฐีที่รวยที่สุดใน Asia</p>
<p>สาว ๆ ฟังเศรษฐีทั้งสามคนแรกแล้วก็ทำตาลุกวาว  จากนั้นจึงหันมาหาเศรษฐีคนที่ 4 แล้วถามว่า  "แล้วคุณล่ะ รวยขนาดไหน  คงไม่บอกว่ารวยที่สุดในโลกนะ เพราะรู้ ๆ อยู่ว่าคนที่รวยที่สุดน่ะคือนายบิลเกต เจ้าพ่อไมโครซอฟท์"</p>
<p>เศรษฐีคนที่ 4 : อ๋อ ... ไม่หรอก  ผมก็แค่รวยกว่าทุกคนที่อยู่ในหมู่บ้านนี้เท่านั้นเอง</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[นโยบายบริษัท]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/2008/03/06/%e0%b8%99%e0%b9%82%e0%b8%a2%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b8%b4%e0%b8%a9%e0%b8%b1%e0%b8%97/</link>
<pubDate>Thu, 06 Mar 2008 14:42:10 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/2008/03/06/%e0%b8%99%e0%b9%82%e0%b8%a2%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b8%b4%e0%b8%a9%e0%b8%b1%e0%b8%97/</guid>
<description><![CDATA[ 1. การแต่งกาย
บริษัทขอแนะนำพนักงานท]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p> <strong>1. การแต่งกาย</strong><br />
บริษัทขอแนะนำพนักงานทุกท่านว่าท่านควรแต่งกายให้เหมาะสมกับฐานเงินเดือนของท่านเพราะถ้าทางบริษัทเห็นว่าท่านใส่รองเท้า PRADA ราคา 30,000 บาท และถือกระเป๋า GUCCI ราคา 40,000 บาท มาทำงานแล้วล่ะก็บริษัทขอสันนิษฐานว่าฐานเงินเดือนของท่านเหมาะสมดีอยู่แล้วไม่เห็นควรต้องขึ้นเงินเดือนแต่อย่างใด<strong></p>
<p>2. การลาป่วย</strong><br />
บริษัทไม่ยอมรับใบรับรองแพทย์หรือคำวินิจฉัยใด ๆ ที่ระบุว่าท่านป่วยเพราะถ้าท่านสามารถไปพบแพทย์ได้ท่านก็น่าจะมาทำงานได้</p>
<p><strong>3. การผ่าตัด<br />
</strong>ห้ามพนักงานทำการผ่าตัดใด ๆ ทั้งสิ้นตราบเท่าที่ท่านยังเป็นพนักงานของที่นี่ท่านจำเป็นต้องมีอวัยวะครบถ้วนท่านไม่สามารถตัดสินใจยักย้ายถ่ายเทหรือตัดอวัยวะใด ๆ ทิ้งเพราะบริษัทว่าจ้างท่านครบทุกส่วนและไม่บุบสลาย การยักย้ายถ่ายเทอวัยวะใด ๆถือว่าเป็นการละเมิดต่อสัญญาจ้างงาน</p>
<p><strong>4. การลากิจ</strong><br />
พนักงานมีสิทธิ์ลากิจได้ 104 วันต่อปี ได้แก่ วันเสาร์และวันอาทิตย์</p>
<p><strong>5. การลาพักร้อน</strong><br />
บริษัทยินดีอนุญาตให้พนักงานลาพักร้อนได้ ในช่วงเดียวกันของทุกปี โดยบริษัทขอประกาศให้ วันที่ 31 ธันวาคม และวันที่ 1 มกราคม เป็นวันหยุดพักผ่อนประจำปี</p>
<p><strong>6. การลาเพื่อไปร่วมพิธีศพ<br />
</strong>การลางานเพื่อไปร่วมพิธีศพไม่ถือว่าสมเหตุสมผล เนื่องจากท่านไม่สามารถทำให้ เพื่อน ญาติ หรือเพื่อนร่วมงานฟื้นขึ้นมาได้ แต่หากพนักงานจำเป็นต้องไปร่วมพิธีศพ พิธีควรจะจัดในช่วงเย็นหลังเวลาเลิกงาน บริษัทยินดีให้ท่านออกไป ก่อนเวลาเลิกงาน 1 ชั่วโมง</p>
<p><strong>7. การลาอันเนื่องมาจากเสียชีวิต</strong><br />
ถือเป็นการลาอย่างสมเหตุสมผล อย่างไรก็ตามพนักงานควรแจ้งล่วงหน้าอย่างน้อย 2 เดือน เพื่อที่บริษัทจะได้หาและฝึกพนักงานใหม่ขึ้นมาแทน</p>
<p><strong>8. การใช้ห้องน้ำ<br />
</strong>เนื่องจากเวลาในการใช้ห้องน้ำนานเกินไปจึงขอให้พนักงานปฏิบัติดังนี้ ให้พนักงานเข้าห้องน้ำเรียง ตามลำดับอักษร เช่น พนักงานที่ชื่อขึ้นต้นด้วย 'ก' ให้เข้าห้องน้ำในเวลา 8.30 - 8.50 น. และ พนักงานที่ชื่อขึ้นต้นด้วย 'ข' ใช้เวลา 8.50 - 9.10 น. ตามลำดับ ท่านใดที่ไม่สามารถ  เข้าห้องน้ำได้ในเวลาที่กำหนด ขอให้รอเข้าในวันถัดไป เมื่อถึงรอบของท่านอีกครั้ง ถ้าท่านจำเป็นต้องเข้าห้องน้ำ เป็นกรณีฉุกเฉิน ขอให้ สลับเวลากับพนักงานท่านอื่น แต่ทั้งนี้ต้องได้รับอนุญาตจากหัวหน้างาน เป็นลายลักษณ์อักษร</p>
<p><strong>9. เวลาพักกลางวัน<br />
</strong>พนักงานที่มีน้ำหนักต่ำกว่ามาตรฐาน สามารถพักกลางวันได้ 1 ชั่วโมง เพื่อรับประทานอาหารให้มากขึ้น จะได้ดูมี สุขภาพที่ดี สำหรับพนักงานที่มีน้ำหนัก อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน สามารถพักได้ 30 นาที เพื่อจะได้รักษาหุ่นให้ดูดีเหมือนเดิม ส่วนพนักงาน ที่มีน้ำหนักเกินกว่ามาตรฐาน ถือว่าได้รับสารเพียงพอแล้ว สามารถพักได้ 10 นาที สำหรับการดื่มเครื่องดื่มธัญพืช และรับประทานยาลดความอ้วน</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ยังไม่เสร็จ]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/2008/02/10/%e0%b8%a2%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%a3%e0%b9%87%e0%b8%88/</link>
<pubDate>Sun, 10 Feb 2008 15:42:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/2008/02/10/%e0%b8%a2%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%a3%e0%b9%87%e0%b8%88/</guid>
<description><![CDATA[ชายหนุ่มคนหนึ่งไปยืนรอโทรศัพท์ที่]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ชายหนุ่มคนหนึ่งไปยืนรอโทรศัพท์ที่ตู้สาธารณะเพื่อโทรไปหาหวานใจ<br />
ในตู้โทรศัพท์มีชายวัยกลางคนคนหนึ่งใช้โทรศัพท์อยู่<br />
ชายหนุ่มยืนคอย คอย.. และ คอย... แล้วเขาก็สังเกตเห็นว่าชายในตู้โทรศัพท์ยืนถือหูโทรศัพท์เอาไว้เฉยๆ<br />
ไม่เห็นว่าพูดโทรศัพท์กับใคร "คุณครับ ถ้าเสร็จแล้วก็ขอผมโทรบ้างครับ<br />
ชายกลางคนยกโทรศัพท์ออกจากหู เอามือปิดโทรศัพท์และหันมาพูดกับชายหนุ่ม<br />
"ผมยังพูดกับเมียไม่เสร็จ"</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[โจ๊กคั่นเวลา - ตอน "เด็กหนอเด็ก"]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=556</link>
<pubDate>Wed, 30 Jan 2008 15:42:21 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=556</guid>
<description><![CDATA[ความจริงแล้ววันนี้ตั้งใจไว้ว่าจะป]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ความจริงแล้ววันนี้ตั้งใจไว้ว่าจะปั่นเรื่องที่เขียนจนจบแล้ว post เสียที  แต่ช่วงนี้งานเยอะมาก ทำงานแทบไม่มีเวลาหายใจ  เวลาช่วงกลางคืนที่วางไว้ว่าจะเขียนเรื่องให้จบก็เลยต้องขอเป็นเวลาพักผ่อนแทน  ไม่งั้นคงต้องไปเขียนต่อในโรงพยาบาลแน่  เอาเป็นว่าวันนี้เอาโจ๊กมาฝากอีกเช่นเคยนะคร้าบ</p>
<p>................................................................................... </p>
<p>มีครอบครัวหนึ่งเป็นครอบครัวที่อบอุ่น   มีพ่อ, แม่และลูกคนเดียวเป็นผู้ชายอายุ 5 ขวบแล้ว..เป็นเด็กน่ารักและฉลาด</p>
<p>วันหนึ่งมีน้าสาวมาพักที่บ้าน.. และน้าสาวคนนี้เป็นม่ายมาแล้ว<br />
คืนหนึ่งเด็กผู้ชายคนนี้..เกิดปวดท้องฉี่ขึ้นมา..เผอิญห้องน้ำต้องเดินผ่านห้องที่น้าสาวนอนอยู่เสียด้วย</p>
<p>ช่วงที่เขาเดินผ่านห้องน้าสาวเค้าได้ยินเสียงครวญครางของน้าสาวว่า<br />
โอย . .โอย..อยากได้พบผู้ชายๆ สักคน</p>
<p>ทำให้เขาสงสัยเป็นยิ่งนัก..เขาจึงแง้มประตูห้องของน้ าสาวดูปรากฏว่า<br />
น้าสาวนอนปิดตาพริ้ม..และเอามือลูบไล้ตัวเอง...และครวญครางตลอดเวลาว่า<br />
โอย....โอย..อยากได้พบผู้ชาย ๆ สักคน</p>
<p>ยิ่งทำให้เขายิ่งสงสัยมากขึ้น...อีกคืนต่อมาเขาเดินจะไปห้องน้ำ<br />
ก็ได้ยินน้าสาวครวญครางเหมือนเดิม และเขาก็แง้มประตูดูอีก</p>
<p>ปรากฏว่าน้าสาว..แก้ผ้าล่อนจ้อนและ เอามือลูบไล้ตัวเองเหมือนเดิม..และครวญครางเช่นเดิม โอย....โอย..อยากได้ผู้ชายๆ<br />
ยิ่งทำให้เขาสงสัยมากยิ่งขึ้น...ตกคืนต่อมาเขาเดินผ่านห้องน้าสาวเช่นเดิม</p>
<p>แต่ปรากฏว่าคืนนี้เงียบ ไม่ได้ยินเสียงน้าสาวเช่นเคย..เขาสงสัยจึงแง้มประตู<br />
ปรากฏว่าคืนนี้น้าสาวกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับผู้ชายคนหนึ่งอยู่จริงๆ</p>
<p>เด็กคนนั้นรีบวิ่งไปที่ห้องเขาทันทีและจัดการแก้ผ้า  จนล่อนจ้อนแล้วเอามือลูบไล้ตัวเอง แล้วพูดว่า<br />
โอย....อยากได้จักรยาน ๆ  โอย… อยากได้รถบังคับวิทยุ</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[โจ๊กคั่นเวลา - ตอน “เจ็บวาย”]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/2008/01/29/%e0%b9%82%e0%b8%88%e0%b9%8a%e0%b8%81%e0%b8%84%e0%b8%b1%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%a7%e0%b8%a5%e0%b8%b2-%e0%b8%95%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e2%80%9c%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%87%e0%b8%9a%e0%b8%a7/</link>
<pubDate>Tue, 29 Jan 2008 13:46:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/2008/01/29/%e0%b9%82%e0%b8%88%e0%b9%8a%e0%b8%81%e0%b8%84%e0%b8%b1%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%a7%e0%b8%a5%e0%b8%b2-%e0%b8%95%e0%b8%ad%e0%b8%99-%e2%80%9c%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%87%e0%b8%9a%e0%b8%a7/</guid>
<description><![CDATA[เนื่องจากหนีร้อนจากเกาะไปเที่ยวเห]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>เนื่องจากหนีร้อนจากเกาะไปเที่ยวเหนือหลายวัน  และกำลังเขียน “บันทึกการเดินทาง เชียงใหม่-เชียงราย” อยู่  จึงขอคั่นเวลาเพื่อน ๆ ด้วยโจ๊กวันละหนึ่งจาน เอ้ยหนึ่งเรื่องนะครับ  ซึ่งวันนี้ก็เป็นวันที่สามแล้ว  เขียนไปได้เกือบครึ่งแล้ว  หวังว่าคงไม่เบื่อโจ๊กกันก่อนที่บันทึกการเดินทางจะคลอดนะคร้าบ ………………………………………………………………………… </p>
<p><strong>เหตุเกิด ณ ห้องตรวจแห่งหนึ่ง</strong><br />
คุณหมอสาวกำลังตรวจเจ้าโลกของชายคนหนึ่ง<br />
ระหว่างตรวจนั้นก็เห็นที่อวัยวะของชายคนนั้น สักไว้สั้นๆว่า<br />
"เจ็บวาย"<br />
"เอ่อ หมอขอถามนิดนึงนะคนะ แบบว่าสงสัยจริงๆ คำว่า เจ็บวายเนี่ยมันแปลว่าอะไรรึคะ"<br />
คนไข้ตอบด้วยความภูมิใจว่า<br />
"อ้อ เมื่อขยายเต็มที่แล้วจะอ่านได้ว่า เจ็บใจ คนรักโดนรังแก ข้าจะเผาเมืองแปร ให้มันวอดวาย ครับหมอ จะให้แสดงให้ดูมั้ยครับ"</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[โจ๊กคั่นเวลา - ตอน "อนาถที่สุด"]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=554</link>
<pubDate>Mon, 28 Jan 2008 16:05:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=554</guid>
<description><![CDATA[เนื่องจากหนีร้อนจากเกาะไปเที่ยวเห]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>เนื่องจากหนีร้อนจากเกาะไปเที่ยวเหนือหลายวัน  และกำลังเขียน "บันทึกการเดินทาง เชียงใหม่-เชียงราย" อยู่  จึงขอคั่นเวลาเพื่อน ๆ ด้วยโจ๊กวันละหนึ่งจาน เอ้ยหนึ่งเรื่องนะครับ  ซึ่งวันนี้ก็เป็นวันที่สองแล้วยังเขียนไม่เสร็จซะที หวังว่าคงไม่เบื่อโจ๊กกันก่อนที่บันทึกการเดินทางจะคลอดนะคร้าบ</p>
<p>....................................................................................</p>
<p>ชายสามคนยืนอยู่หน้าประตูสวรรค์ เทวทูตบอกพวกเขาว่าที่ว่างในสวรรค์เหลือเพียงอีกหนึ่งที่ ดังนั้นจะพิจารณาให้คนที่ตายอย่างน่าอนาถที่สุดได้เข ้ามาอยู่ในสวรรค์ ดังนั้นชายคนแรกจึงเริ่มเล่า<br />
"ผมได้ข่าวลือมาว่าเมียผมมีชู้ ผมก็เลยแอบกลับบ้านไปดูในตอนกลางวัน เมื่อไปถึงบ้านผมก็พบเมียผมแก้ผ้านอนอยู่บนเตียง ผมค้นห้องนอนดูจนทั่วจึงพบว่ามีไอ้หนุ่มคนหนึ่งเกาะอ ยู่ตรงหน้าต่างใส่แต่กางเกงขาสั้นตัวเดียว ผมโกรธมากจึงทุบมือของเขาจนร่วงหล่นลงไป แต่เขาโชคดี เพราะถึงแม้ว่าบ้านผมอยู่บนคอนโดชั้น ๒๕ แต่เขาดันตกลงบนพุ่มไม้และไม่เป็นอะไร ผมเห็นอย่างนั้นเลยไปยกตู้เย็นมาทุ่มใส่เขา ผมไม่ทันได้เห็นว่าเขาตายรึเปล่าด้วยซ้ำเพราะโรคหัวใ จของผมมันกำเริบขึ้นมาพอดี แล้วก็มาอยู่ที่นี่แหละ"<br />
"นั่นเป็นการตายที่น่าเศร้ามากนะ" เทวทูตแสดงความเห็นใจ "แต่ลองมาฟังคนอื่นดูบ้าง"<br />
ชายคนที่สองจึงเริ่มเล่า<br />
"ผมกำลังออกกำลังกายอยู่ที่ระเบียงบ้าน โชคร้ายจริงๆที่ผมลื่นตกลงมา บ้านผมอยู่บนคอนโดชั้นที่ ๒๖ ถ้าผมหล่นลงไปผมตายแน่ แต่โชคยังดีที่ผมคว้าหน้าต่างห้องข้างใต้ได้ แต่ในขณะที่ผมกำลังจะปีนกลับขึ้นมา ไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้โผล่มา ทุบมือผมจนผมร่วงตกลงไปอีก ผมร่วงตกลงมาบนพุ่มไม้ก็เลยไม่ตายแต่จุกจนลุกไม่ขึ้น เงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็เห็นตู้เย็นหล่นลงมาใส่ผม ผมก็เลยได้มาอยู่ที่นี่"<br />
"คุณนี่น่าเห็นใจจริงๆนะ แต่ผมขอฟังพ่อหนุ่มคนสุดท้ายนี่ก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ "<br />
ชายคนสุดท้ายเริ่มเล่า<br />
"ผมเป็นชู้กับเมียชาวบ้าน วันหนึ่งขณะที่เรากำลังมีความสุขกัน สามีเธอดันกลับมาที่บ้าน ผมก็เลยเข้าไปซ่อนในตู้เย็น</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[โจ๊กคั่นเวลา - ตอน "ยอดมนุษย์"]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=553</link>
<pubDate>Sun, 27 Jan 2008 15:48:26 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=553</guid>
<description><![CDATA[เนื่องจากหนีร้อนจากเกาะไปเที่ยวเห]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>เนื่องจากหนีร้อนจากเกาะไปเที่ยวเหนือหลายวัน  และกำลังเขียน "บันทึกการเดินทาง เชียงใหม่-เชียงราย" อยู่  จึงขอคั่นเวลาเพื่อน ๆ ด้วยโจ๊กวันละหนึ่งจาน เอ้ยหนึ่งเรื่องนะครับ  หวังว่าคงไม่เบื่อโจ๊กกันก่อนที่บันทึกการเดินทางจะคลอดนะคร้าบ</p>
<p>....................................................................................</p>
<p>วันหนึ่ง Superman อยากออกไปเที่ยวมากๆ ก็เลยโทรชวน Batman ไปกินเหล้า<br />
แต่คำตอบที่ได้รับคือ “ไปไม่ได้จริงๆ เนี่ย Robin ป่วย ต้องคอยดูแล”</p>
<p>Superman ก็เซ็งนิดๆ แต่ไม่เป็นไร ลองโทรไปชวน Spider Man (ไอ้แมงมุม) ดีกว่า<br />
ก็เลยโทรไป แต่ Spider Man ก็บอกว่า “ไม่ว่างๆ ต้องไปงานปาร์ตี้บ้านเพื่อน วันหลังก็แล้วกันนะ”</p>
<p>Superman ก็เลยเซ็ง พลางนึกในใจว่า “ไปคนเดียวก็ได้วะ”<br />
แล้วก็บินขึ้นฟ้าไป ทันใดนั้น ระหว่างทางก็นึกขึ้นได้ว่า<br />
เออ... แวะไปคอนโดของ Wonder Woman (สาวน้อยมหัศจรรย์) ดีกว่า ชวนหล่อนไปเที่ยว เผื่อฟลุค...</p>
<p>คิดได้ดังนั้น ก็เลยเลี้ยวไปที่ระเบียงคอนโดของ Wonder Woman<br />
มองเข้าไปข้างในก็เห็นหล่อน กำลังเปลือยกาย นอนหงายบนเตียง หลับตาพริ้ม แล้วก็... open her legs...</p>
<p>Superman ก็เลยเกิดตัณหา แล้วก็นึกในใจว่า... เราเป็น Superman นี่นา แล้วก็เร็วกว่าเสียงอยู่แล้ว<br />
ถ้าเราเข้าไป xxx เธออย่างรวดเร็ว แล้วรีบออกมา เธอคงไม่ทันรู้ตัวแน่ๆ เลย<br />
คิดได้ดังนั้นก็เลย รีบใช้ความเร็วเหนือเสียงเข้าไป xxx แล้วบินกลับไปอย่างรวดเร็ว จนไม่มีใครมองทัน<br />
พลางยิ้มกริ่มด้วยความสุข จึงไม่ได้ยินเสียง Wonder Woman ที่เพิ่งลืมตาขึ้นมาแล้วพูดว่า<br />
“ที่รัก... เมื่อกี้คุณได้ยินเสียงอะไรไม๊คะ?” หล่อนถาม Invisible Man (มนุษย์ล่องหน) ที่กำลังทับเธออยู่<br />
เขาตอบว่า “ผมไม่ได้ยินอะไรหรอก แต่แปลกมาก อยู่ดีๆ ตอนนี้ผมรู้สึกเจ็บก้นมากๆ เลย...”</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[เถียงไม่ออก]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/2007/10/05/%e0%b9%80%e0%b8%96%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%ad%e0%b8%81/</link>
<pubDate>Fri, 05 Oct 2007 10:20:31 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/2007/10/05/%e0%b9%80%e0%b8%96%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%87%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%ad%e0%b8%81/</guid>
<description><![CDATA[ขณะหนุ่มใหญ่กำลังนั่งอ่านหนังสือพ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ขณะหนุ่มใหญ่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์เพลิน ๆ ในเช้าวันหนึ่ง<br />
ภรรยาย่องมาข้างหลัง แล้วเอากระทะฟาดหัวสามีเสียงดังผ่าง !<br />
สามีร้อง "มาตีหัวกันทำไมเล่า"</p>
<p>ภรรยาตอบ "ชั้นเจอกระดาษในกระเป๋ากางเกงคุณแผ่นนึง<br />
เขียนชื่อไว้ว่า แมรี่ลู บอกมาเดี๋ยวนี้นะหล่อนเป็นใคร ?"<br />
"โถ ที่รัก" สามีครวญ "จำได้รึเปล่า สองอาทิตย์ก่อน<br />
พี่ไปเล่นม้าแมรี่ลูก็คือม้าตัวที่พี่แทงไง"<br />
ภรรยาได้ฟังก็พอใจ รีบขอโทษขอโพย แล้วผละไปทำงานบ้านต่อ</p>
<p>สามวันให้หลังขณะหนุ่มใหญ่กางหนังสือพิมพ์อ่านอยู่เงียบ ๆ<br />
เจ้าหล่อนก็ฟาดหัวสามีด้วยกระทะเสียงดังผ่างอีก !<br />
หมอโมโหสุดขีด "อะไรอีกเล่า"<br />
ภรรยาตอบ "ม้าของคุณโทรมา !"</p>
]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
