<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>ฮาๆ &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/ฮาๆ/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "ฮาๆ"</description>
	<pubDate>Sun, 20 Jul 2008 08:13:16 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[นาฬิกาแห่งการโกหก]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=960</link>
<pubDate>Thu, 17 Jul 2008 05:08:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=960</guid>
<description><![CDATA[โดนัลด์ รัมเฟลด์ ได้ตายลงและไปยังส]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>โดนัลด์ รัมเฟลด์ ได้ตายลงและไปยังสวรรค์<br />
ขณะที่เขานั่งลงหน้า เซนต์ ปี เตอร์ ที่ประตูมุก<br />
เขามองเห็นกำแพงขนาดมหึมาเต็มไปด้วยนาฬิกาอยู่เบื้องหลัง</p>
<p>เขาจึงถาม " นาฬิกาพวกนั้น มันคือ อะไรน่ะ "<br />
เซนต์ปีเตอร์ ตอบ "มันคือ นาฬิกาแห่งการโกหก<br />
ทุก ๆคนบนโลกจะมีนาฬิกานี้คนละ 1 อัน<br />
เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณโกหก เข็มนาฬิกาของคุณจะเคลื่อนไป"</p>
<p>" โอ.." รัมเฟลด์ กล่าว " นั่นมันนาฬิกาของใครกัน"<br />
" นั่นเป็นของแม่ชี เทเร ซ่า เห็น มั๊ย ว่าเข็มนาฬิกาไม่เคยเคลื่อนที่ไปเลย<br />
แสดงว่าหล่อนไม่เคยโกหกเลยสักครั้ง"<br />
" เหลือเชื่อจริง ๆ" รัมเฟลด์ ถามต่อ<br />
"แล้วนั่นของใครกันล่ะ"</p>
<p>เซนต์ปีเตอร์ ตอบ " นั่นคือนาฬิกาของ อับบราฮัม ลินคอล์น<br />
เข็มนาฬิกาเดินไปสองครั้ง บอกให้รู้ว่า อับราฮัม พูดโกหก<br />
แค่ 2 ครั้งเท่านั้นตลอดชั่วชีวิตของเขา"</p>
<p>" เอ๊ะ แล้วนาฬิกาของ ทักษิณ อยู่ไหนกันล่ะ" รัมเฟลด์ถามต่อ<br />
" อ๋อ นาฬิกาของ ทักษิณ อยู่ในห้องทำงานของพระเยซูน่ะ<br />
ท่านกำลังใช้มันแทนพัดลมเพดาน"</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[การคัดเลือกตำรวจไทย]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=956</link>
<pubDate>Thu, 10 Jul 2008 14:11:51 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=956</guid>
<description><![CDATA[สารวัตรใหญ่กำลังสอบสัมภาษณ์นายตำร]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>สารวัตรใหญ่กำลังสอบสัมภาษณ์นายตำรวจสามคน ที่จะ<br />
เข้ามาทำงานในหน่วยสืบสวน<br />
สารวัตรใช้รูปของผู้ที่เคยเป็นผู้ต้องสงสัยรูปหนึ่งเป็น<br />
อุปกรณ์ในการสอบเชาว์ รูปนั้นเป็นรูปหันข้างของผู้ชายไว้<br />
เครา ใส่เสื้อยืด</p>
<p>"คุณเห็นอะไรในรูปบ้าง" สารวัตรส่งรูปให้นายตำรวจคนแรกดู<br />
นายตำรวจคนแรกหยิบรูปขึ้นมาดูสักพัก แล้วก็พูดขึ้นว่า<br />
"สารวัตรครับ ทำไมชายคนนี้มีหูข้างเดียว"<br />
สารวัตรส่ายหน้า "นี่มันรูปถ่ายด้านข้าง มันก็ต้องเห็นหู<br />
ข้างเดียวซิ" ว่าแล้วสารวัตรก็โบกมือไล่คนแรกออกไป</p>
<p>นายตำรวจคนที่สองเข้ามานั่ง หลังจากดูรูปไปสักพักก็พูด<br />
ขึ้น"ผมคิดว่าผู้ชายคนนี้เป็นฆาตกรฆ่าข่มขืนผู้หญิง"<br />
สารวัตรหูผึ่ง "คุณรู้ได้อย่างไร"<br />
นายตำรวจคนที่สองตอบอย่างมั่นใจ "ดูจากรูปเขาน่าจะไป<br />
ข่มขืนผู้หญิง แล้วก็ถูกผู้หญิงกัดหูขาดไปข้างหนึ่ง เขาเลย<br />
เหลือหูข้างเดียว"<br />
สารวัตรถอนใจ "นี่มันรูปถ่ายแบบหันข้าง" พูดจบก็โบกมือ<br />
ให้สัญญานว่าออกไปได้</p>
<p>นายตำรวจคนที่สามเข้ามานั่ง สารวัตรส่งรูปให้ดูเช่นเคย<br />
"คุณเห็นอะไรในรูปนี้"<br />
นายตำรวจคนที่สามนั่งดูอยู่ไม่นานนักก็พูดขึ้นว่า</p>
<p>"ผู้ชายคนนี้ใส่คอนแท็กเลนส์ครับสารวัตร"</p>
<p>สารวัตรรีบดึงรูปกลับมาดูทันที "คุณรู้ได้อย่างไร"<br />
ในใจของสารวัตรเริ่มลิงโลด เขาเจอตัวนายตำรวจที่มีคุณ<br />
สมบัติของนักสืบเต็มเปี่ยมแล้ว คนที่สามารถเห็นได้ว่าคน<br />
ในภาพนี้ใส่คอนแท็กแลนส์ ต้องไม่ใช่คนธรรมดา<br />
เพราะแม้แต่ตัวสารวัตรเองยังมองไม่เห็นเลย</p>
<p>"สารวัตรครับ" นายตำรวจคนที่สามตอบอย่างภาคภูมิใจ<br />
"คนเรานะครับ มันจะใส่แว่นตาได้อย่างไร ถ้าลองมีหูข้างเดียว"</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[บุคคลตัวอย่าง]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=951</link>
<pubDate>Mon, 07 Jul 2008 14:58:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=951</guid>
<description><![CDATA[ 
หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งได้ส่งนักข่]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p> </p>
<p>หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งได้ส่งนักข่าวไปเที่ยวสัมภาษณ์ใครต่อใครที่อยู่ในท้องถิ่นและเป็นผู้มีประพฤติดี มีศิลธรรมอยู่ในกรอบประเพณี วันหนึ่งได้สัมภาษณ์บุคคลเข้าคนหนึ่ง เขาผู้นั้นบรรยายให้ฟังว่า</p>
<p>" ผมไม่สูบบุหรี่ ไม่ติดยาเสพติดหรือเล่นการพนัน ผมซื่อสัตย์ต่อภรรยาผมคนเดียว ไม่เคยเหลียวแลหญิงอื่นใด แม้ว่าจะสวยสักปานไหน ผมทำงานหนัก เงียบและว่าง่าย ผมไม่เคยไปดูหนังดูละคร ผมนอนแต่หัวค่ำและตื่นแต่เช้าเป็นประจำ ฟังเทศน์ทุกวันพระไม่เคยขาด ผมได้ปฏิบัติเช่นนี้มาห้าปีแล้ว นี่ผมก็กำลังรอคอยว่าเมื่อไหร่จะถึงวันพิเศษๆ ปีนี้เขาคงจะปล่อยผมไปจากที่นี่เสียที "</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[เล่านิทานสอนงานทีม : เงินเดือน เดือนสุดท้าย]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=927</link>
<pubDate>Wed, 02 Jul 2008 14:29:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=927</guid>
<description><![CDATA[ผู้บริหารคนใหม่  เพิ่งมารับตำแหน่ง]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ผู้บริหารคนใหม่  เพิ่งมารับตำแหน่งฟื้นฟูกิจการที่ตกต่ำของบริษัทเป็นวันแรก เขาเรียกประชุมพนักงานทันที แล้วประกาศ นโยบายแรกซึ่งก็คือการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของพนักงาน ใครทำงานไม่เต็มที่จะต้องถูกพิจารณาอย่างเด็ดขาด</p>
<p>หลังประชุม เขาออกเดินตรวจตราบริษัทพร้อมกับผู้จัดการแผนกอีก 6-7 คน ความสนใจของเขาเพ่งเล็งอยู่ที่ไอ้หนุ่มคนหนึ่งซึ่งยืนพิงผนังดูคนอื่นทำงานอย่างสบายใจ เขาเดินตรงไปที่ไอ้หนุ่มทันทีแล้วถาม</p>
<p>"เงินเดือนคุณเดือนละเท่าไหร่ "<br />
"เจ็ดพันครับ" ไอ้หนุ่มตอบอย่างไม่สะทกสะท้านไม่เปลี่ยนแม้แต่ท่ายืนด้วยซ้ำ</p>
<p>เขาควักเงินเจ็ดพันบาทยื่นให้ไอ้หนุ่มทันทีแล้วตะโกนลั่น<br />
"นี่เงินเดือนๆสุดท้ายของคุณแล้วเชิญคุณออกไปเลย ไม่ต้องมาให้ผมเห็นหน้าอีก"<br />
ไอ้หนุ่มคว้าเงินแล้วโกยแน่บทันที<br />
ในขณะที่เขาหันหลังกลับมาหาพนักงานบริษัทคนอื่น ๆ ที่ตะลึงกันถ้วนหน้า<br />
"ใครตอบผมได้บ้างว่าไอ้หนุ่มนั่นมันทำงานตำแหน่งอะไร" ผู้บริหารใหม่ตะโกนถาม<br />
ความเงียบปกคลุมทั่วสำนักงานเป็นเวลาหลายวินาทีก่อนที่จะมีผู้กล้าพูดออกมา</p>
<p><span style="color:#008080;">"เขามาส่งพิซซาครับ!!!"</span></p>
<p>เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : จะเป็นผู้บริหารที่ดีได้  คุณต้องรู้จักพนักงานของคุณดีพอก่อนที่จะตัดสินใจดำเนินการอะไรกับเขา  เพราะบางครั้งสิ่งที่คุณเห็นอาจเป็นเพียงด้านหนึ่งที่ไม่ใช่ตัวเขาทั้งหมด  ซึ่งการตัดสินใจที่ดูเหมือนจะเด็ดขาดนั้นอาจก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงกับบริษัทได้อย่างที่คุณเองคาดไม่ถึง</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[รหัสลับ]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=924</link>
<pubDate>Sun, 29 Jun 2008 12:59:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=924</guid>
<description><![CDATA[หมอคนหนึ่งแอบมีอะไรกับนางพยาบาล จน]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>หมอคนหนึ่งแอบมีอะไรกับนางพยาบาล จนกระทั่งวันหนึ่งเธอเกิดท้องขึ้นมา<br />
ด้วยความที่กลัวภรรยารู้ จึงให้เงินพยาบาลแฟนสาวไปก้อนใหญ่<br />
ให้เธอไปอยู่อิตาลีจนกว่าจะคลอด</p>
<p>" แล้วหนูจะบอกหมอได้ยังไงคะ ว่าคลอดแล้ว " เธออ้อนถาม "<br />
แค่ส่งโปสการ์ดมา<br />
เขียนข้างหลังว่า สปาเกตตี้ ก็รู้กันแล้ว ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายทั้งหมด<br />
หมอจะจัดการเอง " เมื่อหมดหนทางจะทำอย่างอื่น พยาบาลสาวก็อุ้มท้องอ่อน ๆ<br />
พร้อมเงินบินไปอิตาลี</p>
<p>หลายเดือนให้หลัง วันหนึ่งภรรยาของหมอได้โทรศัพท์ไปหาเขาที่คลินิก<br />
"ที่รักขามีโปสการ์ดฉบับหนึ่งจากยุโรปมาถึงคุณ แต่เขียนอะไรมาก็ไม่รู้<br />
ฉันอ่านไม่เข้าใจเลย</p>
<p>" ให้ผมกลับถึงบ้านก่อนก็แล้วกัน แล้วจะอธิบายให้ฟัง "<br />
หมอรีบตอบอย่างใจคอไม่สู้ดีนัก เย็นวันนั้น<br />
พอกลับถึงบ้านก็รีบเอาโปสการ์ดแผ่นนั้นขึ้นมาดูทันที<br />
พออ่านจบหมอก็ช็อกล้มตึงลงทันที<br />
ภรรยาต้องรีบเรียกรถพยาบาลมารับตัวไปส่งโรงพยาบาลโดยด่วน</p>
<p>แพทย์เวรออกมาปลอบภรรยาคนไข้ในตอนหลังว่าปลอดภัยแล้ว แต่ยังสงสัยว่า<br />
อะไรเป็นสาเหตุให้โรคหัวใจกำเริบเฉียบพลันอย่างนั้น<br />
เธอได้หยับโปสการ์ดต้นเหตุให้แพทย์เวรดู ในนั้นเขียนไว้ว่า " สปาเกตตี้ 4 จาน<br />
..2 จานมีไส้กรอกกับไข่ 2 ฟอง อีก 2 จานไม่มี</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[สปิริตหมอ]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=922</link>
<pubDate>Fri, 27 Jun 2008 02:49:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=922</guid>
<description><![CDATA[มี 2 สามีภรรยาคู่หนึ่งพบปัญหาอันใหญ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>มี 2 สามีภรรยาคู่หนึ่งพบปัญหาอันใหญ่หลวงคือ<br />
มีผึ้งตัวหนึ่งได้เข้าไปในอวัยวะเพศผู้เป็นเมียได้อย่างไรโดยที่ไม่มีทราบสาเหตุ</p>
<p>เมื่อไปถึงโรงพยาบาลก็ได้ปรึกษาแพทย์ที่เป็นผู้ชายว่า<br />
สามี : หมอครับผึ้งเข้าจิ๋มเมียผม ผมจะทำยังงัยดีครับ<br />
หมอ : คุณก็เอาน้ำหวานแตะที่ปลายเจี้ยวของคุณแล้วก็เสียบเพื่อล่อผึ้งซิ เดี๋ยวมันก็ตามออกมา<br />
สามี : โอ้ย!ผมไม่กล้าหรอกหมอเดี๋ยวมันต่อยขึ้นมาทำงัยหล่ะ<br />
หมอ : งั้นเดี๋ยวหมอ อาสาเองก็ได้..เพื่อคุณนะเนี่ย</p>
<p>และแล้วหมอก็เอาน้ำหวานแตะที่ปลายเจี้ยวหมอแล้วหย่อนลงไปในอวัยวะเพศของผู้เป็นเมียอย่างช้าๆ<br />
สักพักหมอเริ่มส่ายเอวเร็วขึ้นผู้เป็นสามีจึงโวยวาย<br />
สามี : อ้าวหมอไหนบอกว่า แค่ล่อออกมางัยหมอแล้วส่ายเอวทำไมหล่ะ  (สามีโวยวายด้วยความไม่พอใจ )<br />
หมอ : หมอเปลี่ยนใจแล้วเมื่อตะกี้คิดว่าจะแค่ล่อผึ้ง แต่ตอนนี้หมอว่าจะให้น้ำท่วมมันตาย</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ค้นพบการแบ่งแยกเพศแมลงวันเป็นครั้งแรกของโลก]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=917</link>
<pubDate>Mon, 23 Jun 2008 15:17:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=917</guid>
<description><![CDATA[ขณะที่ภรรยาเดินเข้าไปในครัว เห็นสา]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ขณะที่ภรรยาเดินเข้าไปในครัว เห็นสามีกำลังสาละวนกับการไล่ตีแมลงวัน</p>
<p>" เธอกำลังทำอะไรอยู่น่ะ " ภรรยาเอ่ยปากถามสามี</p>
<p>" กำจัดแมลงวันน่ะซิ ถามได้ " สามีตอบ</p>
<p>" โอว! แล้วตีตายไปกี่ตัวล่ะ "</p>
<p>" ฮ่า ฮ่า ตัวผู้ 3 ตัว แล้วก็ตัวเมีย 2 ตัว " สามีตอบ</p>
<p>" แล้วเธอแยกแยะเพศแมลงวันมันได้อย่างไรล่ะ " ภรรยาซักสามีด้วยความสงสัย</p>
<p><strong><br />
เขาจึงเฉลยให้ภรรยาฟังว่า " อ๋อ ง่ายๆ ก็ไอ้ 3ตัว ที่ว่าเป็นตัวผู้เนี่ยมันเกาะอยู่ที่กระป๋องเบียร์ ส่วนอีก 2 ตัวที่เป็นตัวเมียเนี่ยมันเกาะอยู่ที่โทรศัพท์ไง "</strong></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[พรจากพระเจ้า]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=911</link>
<pubDate>Fri, 20 Jun 2008 13:27:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=911</guid>
<description><![CDATA[ในขณะที่ชายหนุ่มสวดอ้อนวอนต่อพระเ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ในขณะที่ชายหนุ่มสวดอ้อนวอนต่อพระเจ้า เขาพูดว่า " ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า "</p>
<p>พระเจ้าได้ยินดังนั้น จึงตรัสตอบไปว่า " ว่าอย่างไรล่ะ เจ้าสวดอ้อนวอนเรา มีอะไรรึ ? "</p>
<p>" ข้าฯอยากจะถามคำถามพระองค์ซักคำถามหนึ่ง ? จะได้ไหม ? "</p>
<p>" ได้ซิ ไหนลองว่ามาซิ " พระองค์ตอบชายหนุ่ม</p>
<p>" ข้าฯอยากทราบว่า 1 ล้านปี สำหรับพระองค์เป็นเช่นไร ? "</p>
<p>" อ๋อ 1 ล้านปีสำหรับข้าฯแล้วมันก็เป็นเพียง 1 วินาที "</p>
<p>ชายหนุ่มรู้สึกกังขา จึงถามพระเจ้าต่อไปอีกว่า " ถ้าอย่างนั้นเงิน1ล้านบาทสำหรับท่านมีค่าเช่นไร ? "</p>
<p>พระเจ้าตอบชายหนุ่มออกไปว่า " 1 ล้านบาทสำหรับข้าฯน่ะเรอะ มันก็มีค่าเพียง แค่เหรียญหนึ่งสลึง "</p>
<p>ดังนั้นชายหนุ่มจึงจัดแจงพูดกับพระเจ้าออกไปว่า "เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าฯก็เพียงขอพระองค์ซักหนึ่งสลึงก็แล้วกัน "</p>
<p>พระเจ้า รู้สึกขำในความฉลาดแกมโกงของเจ้าหนุ่ม จึงตอบกลับไปว่า</p>
<p><strong>" ได้ซิ แต่ขอเวลาข้าฯสักหนึ่งวินาทีก็แล้วกัน "</strong></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ภรรยาอ่อนเลข - สามีอ่อนโลก]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=896</link>
<pubDate>Sun, 15 Jun 2008 16:12:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=896</guid>
<description><![CDATA[1. ภรรยาอ่อนเลข
วันชัย ดื่มเหล้าหนัก]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><strong>1. ภรรยาอ่อนเลข</strong></p>
<p>วันชัย ดื่มเหล้าหนักเป็นประจำทุกวัน<br />
ศรีสุดา ผู้เป็นภรรยาห่วงใยมาก<br />
จึงขอร้องวันชัยให้ดื่มเหล้าน้อยลงกว่าเดิม</p>
<p>ศรีสุดา : คุณดื่มเหล้าให้น้อยลงกว่านี้ได้ไหมคะ</p>
<p>วันชัย : คุณขอมา ผมก็ต้องทำได้ซิ<br />
ผมขอดื่มปีละ 365 ขวดนะ</p>
<p>ศรีสุดา: มากไปค่ะ</p>
<p>วันชัย: ถ้าอย่างนั้น<br />
เดือนละ 30 ขวด เป็นไง</p>
<p>ศรีสุดา :ยังมากอยู่นะคะ</p>
<p>วันชัย: ก็ได้ ก็ได้<br />
อาทิตย์นึงสัก 7 ขวด ได้ไหม</p>
<p>ศรีสุดา:ไม่ค่ะ ยังมากเกินไปค่ะ</p>
<p>วันชัย: เอาละ ตกลง<br />
ผมขอแค่วันละ 1 ขวด ก็แล้วกัน</p>
<p>ศรีสุดา : (ยิ้มอย่างสบายใจ) แหม ดีจัง<br />
ค่อยรับได้หน่อย</p>
<p><strong>2. สามีอ่อนโลก<br />
</strong><br />
ในบาร์แห่งหนึ่ง<br />
อาชา อานนท์ และอาลัย<br />
3 หนุ่ม นั่งนินทาภรรยาของตัวเอง<br />
กันอย่างออกรส</p>
<p>อาชาบอกว่า<br />
"เมื่อวาน เมียผมเพิ่งซื้อรถยุโรปมา<br />
ราคา 3 ล้านกว่า<br />
ทั้ง ๆ ที่บ้านผม ไม่มีใครขับรถเป็นสักคน"</p>
<p>อานนท์เล่าบ้าง<br />
"เมียของผมจะต้อง<br />
เป็นผู้หญิงที่โง่ที่สุดในโลกแน่เลย<br />
ซุปเปอร์มาร์เก็ตลดราคา<br />
เธอเลยกระหน่ำซื้อเนื้อมาตั้ง 30 กิโล<br />
ทั้ง ๆ ที่บ้านเราก็ไม่มีตู้เย็น"</p>
<p>อาลัยหัวเราะก้าก เมื่อนินทาเมียตัวเอง<br />
เป็นการปิดท้าย<br />
"เมียผมคงจะโง่กว่า<br />
เมียของคุณสองคนรวมกันเสียอีก<br />
มีครั้งหนึ่ง  เธอไปธุระต่างจังหวัดคนเดียว<br />
ผมเห็นเธอเอาถุงยางอนามัย<br />
ไปตั้ง 20 กว่าอันแน่ะ<br />
ทั้ง ๆ ที่ เธอไม่มีอะไรอย่างพวกเราสักหน่อย"</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[เรื่องจริง..."สิ่งเลวร้ายที่ผมทำกับเพื่อนพี่สาว"]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=892</link>
<pubDate>Wed, 11 Jun 2008 14:19:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=892</guid>
<description><![CDATA[ผมอาศัยอยู่กับพี่สาวสองคนในบ้านสอ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ผมอาศัยอยู่กับพี่สาวสองคนในบ้านสองชั้นหลังเล็กๆ ที่ทำงานของผมอยู่ห่างจากบ้านไม่มากนัก ทุกวันหลังเลิกงาน ผมจะเดินกลับบ้านด้วยความหวังว่า เมื่อไหร่จะมีแฟนเสียที</p>
<p>ขณะที่ผมกำลังดูหนังอยู่ในห้อง ก็ได้ยินเสียงพี่สาวเรียกให้ลงมาข้างล่าง พี่สาวผมบอกว่าเพื่อนของพี่สาว ย้ายเข้ามาเช่าบ้านติดกับบ้านผม พี่สาวแนะนำให้ผมรู้จัก 'พี่มด' และขอแรงผมช่วยขนย้ายสัมภาระเข้าบ้าน แต่สายตา และรอยยิ้มของพี่มด ที่มองมายังผมซิครับ ทำเอาหัวใจของผม เหมือนจะหยุดเต้น ผิวของพี่ มดขาวละเอียดมาก เข้าใจว่าคงผ่านการดูแลมาอย่างดี พี่มดสูงประมาณ 170 ซม. เอวเล็กรับกับก้นที่ ได้รูปอย่างแปลกประหลาด ในระหว่างที่ช่วยกันขนย้ายสิ่งของ ผมมองผ่านหน้าอกของพี่มดอย่างไม่ตั้งใจ แต่ก้ออดจะนึกถึงแตงโมลูกย่อมๆ ที่แม่ค้าวางขายอยู่ในตลาดไม่ได้ เธอเอามันมาจากไหนนะ เห็นแล้วน่าหนักอกหนักใจแทนจริงๆ</p>
<p>ยามที่เราขนย้ายสิ่งของผ่านช่องทางเล็กๆ ที่ต้องค่อยๆ เบียดผ่านกัน ผมรู้สึกได้ถึงความนิ่มจากร่างกายพี่มด ที่บดเบียดลงมาบนร่างกายผม ที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อของผม มันเป็นความรู้สึกที่คนอย่างผมยากจะบรรยายจริงๆ พี่มดคงมองผมเป็นน้องเลยไม่ได้ระวังตัว ผมได้แต่ข่มความรู้สึกแปลกๆ ที่กำลังปะทุขึ้นมา ในใจอย่างสุดความสามารถ อย่างน้อยก้อเพื่อเห็นแก่พี่สาวผม</p>
<p>วันเวลาผ่านไป พี่มดมาเป็นแขกประจำของพี่สาวผมแทบทุกวัน บางวันก้อชวนกันออกไปดูหนังพักผ่อน บางวันก้อชวนกัน ไปหาหมอความงาม ไม่รู้พี่สาวผมจะบ้าความงามตามพี่มดไปถึงไหน ไม่เข้าใจจริงๆ แต่สายตาที่พี่มดมองมายังผม มันแฝงแววตาแปลกๆ มากขึ้นทุกวัน บางคืนผมหลับตานอนยังมองเห็นรอยยิ้ม และแววตาคู่นั้น จนนอนไม่หลับ ต้องลุกขึ้นมาออกกำลังกายหนักๆ เพื่อข่มความรู้สึกตัวเองให้บรรเทาลง</p>
<p>คืนนี้ตีสองกว่าแล้ว ผมตื่นขึ้นมา เพราะเสียงเรียกของพี่สาว ผมเดินลงบันไดมาเจอพี่สาวกำลังประคองพี่ มดที่อยู่ในอาการเมาไม่ได้สติ พี่สาวบอกว่า คืนนี้เพื่อนร่วมรุ่นเลี้ยงฉลองกัน พี่มดเมามาก กุญแจบ้านพี่มดก้อหาย จึงต้องพามานอนบ้านเรา แล้วพี่สาวก้อบอกให้ผม ประคองพี่มดขึ้นไปนอนบนห้องของพี่สาว ส่วนตัวพี่สาวขับรถออกจากบ้านไปส่งเพื่อนๆ อีกสองสามคน</p>
<p>ผมประคองพี่มดขึ้นบันไดไปห้องพี่สาว ด้วยแขนขาที่สั่นจนแทบควบคุมไม่ได้ กลิ่นไวน์อ่อนๆ ผสมกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อาบอยู่บนตัวพี่มด ลอยมาแตะจมูก ลูกแตงโมย่อมๆ มันเบียดกับร่างกายผมจนหลุดออกจาก เกาะอกมาโชว์แก่สายตา ผมได้แต่ข่มความรู้สึกตัวเอง ประคองพี่มดขึ้นมาจนสุดขั้นบันไดอย่างยากเย็น</p>
<p>แต่แล้วเหตุการณ์ที่ผมไม่คาดคิด ก้อเกิดขึ้นคงด้วยความเมา พี่มดผลักผมเข้าไปติดผนัง หน้าอกทั้งสองของพี่มด บดเบียดกับหน้าอกเปลือยเปล่าของผม อย่างแนบแน่น ก่อนที่ผมจะทันได้ตั้งตัว ริมฝีปากของพี่มดก้อกด ลงมาบดเบียดกับริมฝีปากผม จากนั้นสติของผมก้อขาดลง ลืมผิดชอบชั่วดี ลืมทุกสิ่งรอบกาย ผมทำสิ่งเลว ร้ายที่สุดในชีวิตกับพี่มด อย่างไม่น่าให้อภัย</p>
<p>สติผมกลับคืนมาอีกครั้งหนึ่ง ภายใต้เสียงร้องครวญครางเจียนจะขาดใจของพี่มด แต่ทุกอย่างมันก้อสาย เกินที่จะแก้ไขซะแล้ว อารมณ์ที่อัดอั้น มันไหลออกจากตัวผมอย่างสุดจะควบคุม ผมไม่น่าทำมันลงไปเลย.....</p>
<p>ผมขอโทษ.... เสียงขอโทษของผม หลุดออกมาจากปากอย่างแผ่วเบา ภายใต้เสียงสะอื้น และน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย ผมกอดกระชับพี่มดอย่างสำนึกผิดในการกระทำของตัวเอง แต่เลือดที่ไหลออก มาเต็มขาของพี่มด ทำให้ผมตกใจแทบสิ้นสติ หลังจากคุณหมอรับตัวพี่มดเข้าห้องฉุกเฉินแล้ว ผมทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดแรง คงเป็นครั้งแรกของพี่มด ที่เจอเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ พี่มดจะให้อภัยผมหรือเปล่า นะ หากพี่มดแจ้งความกับตำรวจ ผมจะทำอย่างไรดี ผมไม่น่าทำกับพี่มดอย่างนี้เลย แต่ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ร่างกายมันทำไปตามความต้องการของมันเอง แล้วผมจะบอกเรื่องนี้กับพี่สาวอย่างไร?</p>
<p>พี่สาวยืนจ้องหน้าผมด้วยแววตาที่ยากเกินจะบรรยาย ผมนั่งก้มหน้าปล่อยเสียงเบาๆ เล็ดลอดออกจากปากอย่างยากเย็น<br />
........'ผมขอโทษครับพี่' ......... พี่ก้อรู้ว่าผมเกลียดกะเทยมาก 'ผมลืมตัวถีบพี่มดตกบันได' ผมทำไปอย่างไม่รู้ตัวจริงๆ ครับ (ชั้นไม่น่าปล่อยแกไว้กับนังมด.....คิดไม่ถึงจริงๆ...พี่สาวรำพึงเบาๆ)</p>
<p><span style="color:#008080;"><strong>นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า.....กะเทยควรระวังชายกล้ามใหญ่....เหอ...เหอ...</strong></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[จะจีบหญิง .. ให้ดูค่ายมือถือที่เธอใช้]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=881</link>
<pubDate>Sat, 07 Jun 2008 05:02:01 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=881</guid>
<description><![CDATA[สมชาย กับ อมร นั่งฟังเรื่องความรักอ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>สมชาย กับ อมร นั่งฟังเรื่องความรักอิสระแบบ ป๊อด โมเดิร์นด็อกแล้ว<br />
หนุ่มอมรก็เกิดครีเอทีฟฉับพลันขึ้นมา</p>
<p>" ผู้ชายชอบจีบผู้หญิง ที่ใช้มือถือของ เอไอเอส หรือ ดีแทค "</p>
<p>" เอไอเอสสิเพื่อน โดยเฉพาะวัน ทู คอล เพราะง่ายเหมือนนับ 1-2- 3 "</p>
<p>สมชายตอบอย่างมั่นใจ</p>
<p>" ผิด ต้อง ดีแทค " หนุ่มอมรเฉลย</p>
<p>" เพราะสาวดีแทค make it easy ง่ายกว่าที่คุณคิด "</p>
<p>คราวนี้ สมชายเข้าร่วมวงแย้งทันที</p>
<p>" แต่ถ้ายืดเยื้อ ค่าใช้จ่ายจะแพง เพราะคิดค่าใช้จ่ายเป็นวินาที "</p>
<p>" แต่สาวดีแทคมีน้ำใจ "</p>
<p>หนุ่มอมรสรุปด้วยนัยต์ตาเจ้าเล่ห์</p>
<p>" ถ้าหลุด ยินดีคืนเงิน "</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ข่าวร้าย...ข่าวดี]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=878</link>
<pubDate>Wed, 04 Jun 2008 13:49:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=878</guid>
<description><![CDATA[ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง นายสมชาย กำลัง]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง นายสมชาย กำลังคุยกับหมอทำคลอด</p>
<p>หมอ : ผมมีข่าวดี และข่าวร้ายเรื่องลูกของคุณน่ะ.. คุณจะฟังอย่างไหนก่อนดีล่ะครับ.<br />
สมชาย : เอ่อ..เอาข่าวร้ายก่อนดีกว่าครับคุณหมอ.<br />
หมอ : ข่าวร้ายคือลูกของคุณมีแขนซ้ายข้างเดียวน่ะ เสียใจด้วยนะครับ.<br />
สมชาย : (ซึม..!) ..แล้วข่าวดีล่ะครับ..!<br />
หมอ : เห่อๆ ข่าวดี.เร๊อ.. ก็เด็กที่ไหนจะมีแขนซ้ายสองข้างล่ะ ต้องมีขวาข้างซ้ายข้างดี้ เห่อๆๆๆๆ.... ผมล้อคุณเล่นน่ะครับ...ก๊ากกกๆๆๆ</p>
<p>ทีนี้สมชายยิ้มออก..แสดงความดีใจอย่างเห็นได้ชัด. .แต่หมอสิเหมือนมีความในใจอีกรอบ.</p>
<p>หมอ. หึ หึ คุณสมชาย.. อย่าเพิ่งดีใจ  อย่าเพิ่งดีใจครับ.. ผมมีข่าวดีกับข่าวร้ายจะบอกคุณอีกน่ะ.. ต้องทำให้คุณอารมณ์ดี ๆ ก่อน ถึงจะบอกได้ไง.. ฟังอย่างไหนก่อนดีล่ะ</p>
<p>เอ่อ! สมชายเริ่มอึดอัดอีกครั้งกับคำพูดนี้..</p>
<p>สมชาย : เอาอีกแล้วเหรอหมอ...โธ่ งั้นเอาข่าวร้ายก่อนครับ...<br />
หมอ : ข่าวร้าย..อืมม! ลูกคุณตายแล้วตั้งแต่อยู่ในท้องน่ะ...<br />
สมชาย : (หน้าถอดสีอีกครั้ง) ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว.. มันยังมีข่าวดีอีกเหรอครับหมอ..<br />
หมอ : หึ หึ มีสิ... เมียคุณตายด้วย... เย้ ! ดีใจใช่ไม๊คุณสมชาย.. ดีใจด้วยๆ 555</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[สุดยอดวิธีปฏิเสธผู้ชาย ]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=875</link>
<pubDate>Mon, 02 Jun 2008 14:54:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=875</guid>
<description><![CDATA[เด็กหญิงอายุ 16 คนหนึ่งซึ่งเป็นคนที่]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>เด็กหญิงอายุ 16 คนหนึ่งซึ่งเป็นคนที่หน้าตาดีมาก จึงทำให้มีชายหนุ่มจำนวนมากที่เข้ามาจีบเธอ<br />
เธอรู้สึกกลัวว่า ผู้ชายที่เข้ามาหาเธอนั้นต้องการที่จะมีอะไรกับเธอ เธอจึงตัดสินใจไปปรึกษาแม่ของเธอ<br />
แม่ของเธอจึงให้คำแนะนำกับเธอว่า<br />
' ไม่ต้องกลัวลูก ต่อไปนะ ถ้ามีผู้ชายคนไหนพยายามจะทำอะไรลูก ให้ถาม เขาไปว่า<br />
' จะตั้งชื่อลูกของเราว่าอะไรดี ' นั่นจะทำให้ทุกคนกลัว '</p>
<p>หลังจากนั้น เธอก็ได้ไปที่งานปาร์ตี้ มีผู้ชายที่เข้ามาเต้นรำกับเธอ และเขาก็เริ่มจูบและกอดเธอ<br />
เธอจึงกระซิบ ถามเขาไปว่า ' เราจะตั้งชื่อลูกของเราว่าอะไรดี '<br />
ชายหนุ่มรีบหาข้อแก้ตัว และเขาก็หายไปเลย</p>
<p>หลังจากนั้น ก็มีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นอีก มีผู้ชายเข้ามารู้จักกับเธอ แล้วเขาจูบที่คอเธอ และไล่ลงมาที่ไหล่<br />
เธอหยุดเขา และถามเขาถึงเรื่องชื่อลูกอีก เขาก็หนีไปเลย</p>
<p>ต่อมา เธอได้รู้จักกับผู้ชายอีกคนหนึ่ง เขาชวนเธอไปที่บ้าน<br />
จากนั้นไม่นานเขาก็เริ่มจูบเธอ เธอก็ถามไปทันทีว่า ' เราจะตั้งชื่อลูกของเราว่าอะไรดี '<br />
แต่เขายังคงค่อย ๆ จูบเธอต่อไป  'จะตั้งชื่อลูกของเราว่าอะไรดี ' เธอถามซ้ำ<br />
แต่ไม่มีท่าทีว่าเขาจะสนใจ และเขาก็ค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้าเธอ<br />
' จะตั้งชื่อลูกของเราว่าอะไร ' เธอตะโกนถาม เขาก็เริ่มมีเซ็กส์กับเธอทันที</p>
<p>เมื่อเสร็จสิ้นภาระกิจ เธอไม่รู้จะทำอย่างไรดี จึงถามคำถามเดิมซ้ำไปอีกที<br />
เขาถอดถุงยางออกเรียบร้อย แล้วจึงตอบว่า<br />
' ถ้ามันรอดจากไอ้นี่มาได้ ก็เรียกมันว่า. David Copperfield! ก็แล้วกัน '</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[บทเรียนทางธุรกิจ]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=874</link>
<pubDate>Sat, 31 May 2008 15:00:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=874</guid>
<description><![CDATA[จอนนี่ต้องการจะมีเซ็กกับสาวสวยคนห]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p align="center">จอนนี่ต้องการจะมีเซ็กกับสาวสวยคนหนึ่งในออฟฟิศ แต่ทว่าเธอมีเจ้าของแล้ว</p>
<p align="center"> วันหนึ่ง  จอนนี่อดทนกับความต้องการของตัวเองไม่ได้จึงยื่นข้อเสนอให้สาวคนนั้นว่าเขาจะให้เงินเธอ $100<br />
ถ้าเธอยอมให้เขามีอะไรกับเธอ แต่ผู้หญิงคนนั้นปฏิเสธ</p>
<p align="center">เขาจึงบอกกับเธอว่าเขาจะทำอย่างรวดเร็ว  โดยเขาจะโยนเงินลงบนพื้น <br />
เขาจะหยุดทำภารกิจทันทีที่เธอเก็บเงิน $100 นั้นขึ้นมาจากพื้นแล้ว</p>
<p align="center">เธอนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วบอกกับจอนนี่ว่าเธอขอปรึกษาเพื่อนชายของเธอก่อน ...<br />
หลังจากนั้นเธอจึงโทรไปหาเขาแล้วเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง</p>
<p align="center">เพื่อนชายของเธอจึงบอกว่า  ให้ต่อรองขอเพิ่มเป็น $200 แล้วให้รีบเก็บเงินเร็ว ๆ<br />
เพราะจอนนี่คงไม่ทันทำอะไรได้ทัน</p>
<p align="center">สาวสวยเห็นด้วยกับแฟนหนุ่มจึงตกลงและปฏิบัติตามข้อเสนอนั้น</p>
<p align="center">30 นาทีผ่านไป ชายหนุ่มเฝ้ารอให้หญิงสาวโทรมารายงานผล แต่ยังไร้วี่แวว</p>
<p align="center"> 45 นาทีผ่านไปยังไม่มีวี่แววของโทรศัพท์  เขาจึงโทรไปหาหล่อนว่าผลเป็นอย่างไร</p>
<p align="center"> เธอตอบอย่างหัวเสียว่า <span style="color:#008080;"><strong>"ไอ้สารเลวนั่นมันใช้เหรียญแทนที่จะเป็นแบงค์"</strong></span></p>
<p align="center"> $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $ $</p>
<p align="center"><strong>บทเรียนทางธุรกิจ :</strong><br />
จงพิจารณาข้อเสนอทางธุรกิจในทุกแง่มุม  ก่อนที่จะตอบตกลง<br />
มิเช่นนั้นคุณอาจจะเจอกับความเสียหายอย่างคาดไม่ถึง</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[นิยาม]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=867</link>
<pubDate>Thu, 29 May 2008 14:18:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=867</guid>
<description><![CDATA[&#8220;เพื่อน&#8221; ก็เหมือนน้ำ เฉยๆ แต่ขาด]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><strong><span style="color:#008000;">"เพื่อน"</span></strong> ก็เหมือนน้ำ เฉยๆ แต่ขาดไม่ได้...<br />
<strong><span style="color:#008000;">"แฟน"</span></strong> ก็เหมือนข้าว บางทีไม่หิว แต่ต้องกิน...<br />
<strong><span style="color:#008000;">"ชู้"</span></strong> ก็เหมือนเหล้า รู้ว่าไม่ดี แต่ก็ชอบ อ่า...<br />
<strong><span style="color:#008000;">"กิ๊ก"</span></strong> ก็เหมือนน้ำหวาน นานๆ ทีก็โอ้ว... มากไปก็เลี่ยน...<br />
<span style="color:#008000;"><strong>"แฟนเพื่อน"</strong></span> ก็เหมือนเหล้าเถื่อน ร้อนแรงแต่อันตราย...</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[สามี - ภรรยา]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=864</link>
<pubDate>Wed, 28 May 2008 04:01:43 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=864</guid>
<description><![CDATA[ชายหนุ่มอ่านหนังสือพิมพ์พบเรื่องข]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ชายหนุ่มอ่านหนังสือพิมพ์พบเรื่องของนักแสดงสาวสวย แต่งงานกับนักกีฬาที่มีชื่อเสียงโด่งดังแต่ไอคิวต่ำเหลือหลาย<br />
เขาจึงหันไปพูดกับภรรยาว่า</p>
<p>"ทำไมผู้ชายโง่ๆ ถึงได้เมียสวยนะ"</p>
<p>"จะเพราะอะไรก็ช่างเถอะ แต่ขอบคุณนะที่ชม" ภรรยากล่าว</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[คณิตศาสตร์ระดับฮาวาร์ด]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=858</link>
<pubDate>Sun, 18 May 2008 13:30:01 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=858</guid>
<description><![CDATA[มีคำถามคณิตศาสตร์ระดับมหาวิทลัยชื]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>มีคำถามคณิตศาสตร์ระดับมหาวิทลัยชื่อดังมาให้เพื่อน ๆ ได้ฝึกสมองกันดูนะครับ  ใครคิดออกรับรองว่าฮาวาร์ดรับท่านเป็นศิษย์แน่นอน  เริ่มกันเลยนะครับ</p>
<p>ปัจจุบันแม่มีอายุมากกว่าลูก 21 ปี และ อีก 6 ปีข้างหน้าแม่จะมีอายุเป็น 5 เท่าของลูก อยากทราบ ว่า ตอนนี้ <span style="color:#008000;">พ่ออยู่ที่ไหนครับ</span> (ขอย้ำว่าไม่ใช่ปัญหาเชาว์นะครับ สามารถหาคำตอบได้โดยสมการทางคณิตศาสตร์ที่ซ้อนทับเล็กน้อย นี่ใบ้แล้วนะจะบอกให้) ลองคำนวณก่อนที่จะดูเฉลยนะครับ</p>
<p>.<br />
.<br />
.<br />
.<br />
.<br />
.<br />
.<br />
.<br />
.<br />
.<br />
.<br />
.<br />
.<br />
.<br />
มาดูเฉลยกันดีกว่า  ใครที่แอบดูก่อนลองคิดแสดงว่าท่านสอบตก หุ หุ</p>
<p>เมื่อใช้คณิตศาสตร์ชั้นต้น สมมติให้ลูกมีอายุเป็น X ปี<br />
ส่วนแม่มีอายุเป็น X+21 ปี<br />
และในอีก 6 ปีข้างหน้า แม่จะมีอายุ 5 เท่าของลูก (X+21)+6 = 5(X+6) <br />
นำทั้งสองสมการมาแก้ออกมาจะได้ว่า X มีค่าเป็น -0.75 ปี<br />
แปลความหมายได้ว่าลูกมีอายุ - 0.75 ปี นั่นก็คือลบ 9 เดือน ทำให้สรุปได้ว่าลูกกำลังปฏิสนธิ</p>
<p>ดังนั้นสรุปได้ว่าในปัจจุบัน "<span style="color:#008000;">พ่อจึงอยู่บนตัวแม่</span>" อย่างไม่ต้องสงสัย ............................ฮา ฮา ฮา   บอกแล้วไงว่า <span style="color:#008000;">ฮา</span>วาร์ด และสมการมัน<span style="color:#008000;">ซ้อนทับ</span> หุหุ</p>
<p> </p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[อาหารตามสั่ง]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=857</link>
<pubDate>Thu, 15 May 2008 13:35:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=857</guid>
<description><![CDATA[ด้วยความหิว ภักดู๋จึงเข้าไปในร้านอ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ด้วยความหิว ภักดู๋จึงเข้าไปในร้านอาหารเล็กๆ ธรรมดาแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นร้านอาหารตามสั่ง พอเขาหย่อนก้นลงนั่ง แม่ครัวร่างสมบูรณ์ก็ก้าวมาหาเขาถามว่า</p>
<p>แม่ค้า : " คุณจะสั่งอาหารอะไรดีคะ "</p>
<p>ภักดู๋  : " ขอข้าวผัดใส่ไข่ดาวที่นึงนะ "</p>
<p>แม่ค้า : " แล้วคุณจะเอาราคาเท่าไหร่คะ 20 , 30 หรือ 50 บาท  "</p>
<p>ภักดู๋  : " เอ่อ...ที่ราคาต่างกันอย่างนี้ ขนาดจานมันใหญ่ต่งกันขนาดไหน"</p>
<p>แม่ค้า : " เปล่า! ขนาดจานเท่ากันหมดแหละค่ะ แต่ที่ราคา 20 บาท น่ะ คุณจะต้องทำเอง ส่วนราคา 30 บาท ฉันจะช่วยคุณทำด้วย แต่ถ้าราคา 50 บาท คุณไม่ต้องทำอะไรเลย ฉันจะทำคนเดียว "</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ยอดนักมวย]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=852</link>
<pubDate>Fri, 09 May 2008 03:16:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=852</guid>
<description><![CDATA[ทรงศักดิ์เป็นนักมวยที่หาตัวจับยาก ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ทรงศักดิ์เป็นนักมวยที่หาตัวจับยาก สามารถใช้อาวุธได้รอบตัว และวันนี้เป็นการชกนัดสำคัญของเขา เมื่อเขาชกเสร็จพอก้าวเข้าบ้าน</p>
<p>ภรรยา : " พี่คะ การชกวันนี้เป็นยังไงบ้าง คงจะชนะแบบเหงื่อไม่ออกเลยละสิ "</p>
<p>ทรงศักดิ์ : " ใช่แล้วน้อง พอเริ่มต้นพี่ก็เตะก้านคอ ตามด้วยมณโฑนั่งแท่น ศอกกลับ เข่าลอย หนุมานถวายแหวน จระเข้ฟาดหาง น็อกทันทีเลย "</p>
<p>ฝ่ายภรรยาก็ได้จัดแจงรวมเงินรางวัลทันที มณโฑนั่งแท่น 20,000 ศอกกลับ 5,000 เข่าลอย 5,000 หนุมานถวายแหวน  20,000  จระเข้ฟาดหาง 10,000</p>
<p>ภรรยา : " แหม...รวมเงินพอดี 60,000 เลย ไหนเงินล่ะคะพี่ "</p>
<p>ทรงศักดิ์ : " ใครบอกว่าพี่ได้เงิน พี่ต้องเสียเงินอีก 10,000 บาท ค่ารักษาพยาบาลฝ่ายนู้น แถมยังถูกไล่ลงจากเวทีอีก "</p>
<p>ภรรยา : " ทำไมคะ  "</p>
<p>ทรงศักดิ์ : " พอชกเสร็จ พี่ถึงนึกได้ว่ามวยที่ชกเป็นมวยสากล "</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[คิวมันแน่น]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=843</link>
<pubDate>Fri, 02 May 2008 14:17:53 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=843</guid>
<description><![CDATA[ชายคนหนึ่งเดินเข้าไปในคลินิคชื่อด]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>ชายคนหนึ่งเดินเข้าไปในคลินิคชื่อดังกลางเมืองใหญ่ </p>
<p>คนไข้ : "ขอนัดคุณหมอหน่อยครับ หมู่นี้ผมหน้ามืดบ่อยๆ ไม่รู้มีปัญหาเรื่องความดันหรือเปล่า"</p>
<p>เจ้าหน้าที่ : "วันศุกร์หน้าบ่ายสองนะคะ"</p>
<p>คนไข้ : "นานยังงั้นเชียวหรือ ขอเป็นวันสองวันนี้ไม่ได้หรือ"</p>
<p>เจ้าหน้าที่ : "ไม่ได้จริงๆค่ะ คิวแน่นมากเลยค่ะ ต่อให้มีคนยกเลิกนัด อย่างมากก็เร็วขึ้นวันสองวันเองค่ะ"</p>
<p>คนไข้ : "ง้านเลยเรอะ... เออ... แล้วนี้ถ้าเกิดผมตายก่อนจะถึงวันนัดจะทำไงดีฮึ"</p>
<p>เจ้าหน้าที่ : <span style="color:#99cc00;">"<strong><span>กรุณาโทรมาแจ้งด้วยนะ คะ จะได้เลื่อนคิวคนข้างหลังมา แทนคุณได้ค่ะ!!!</span></strong>"</span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[เด็กช่างคิด]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=838</link>
<pubDate>Sat, 26 Apr 2008 11:37:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=838</guid>
<description><![CDATA[หนูน้อยตัวเล็กนั่งอยู่ที่โต๊ะมองค]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>หนูน้อยตัวเล็กนั่งอยู่ที่โต๊ะมองคุณแม่ที่กำลังยืนล้างจานอยู่หันหลังให้เธอ ทันใดนั้นเธอก็สังเกตเห็นเส้นผมขาวบนศีรษะคุณแม่ เธอจึงทำหน้าสงสัย ทันใดนั้นคุณแม่ก็เหลียวมามองลูกน้อย คุณจึงเอ่ยปากถามว่า</p>
<p>แม่ : มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ</p>
<p>ลูกสาว: เปล่าค่ะ .. เพียงแต่หนูเห็นผมบางเส้นของแม่เป็นสีขาว ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นละคะ</p>
<p>คุณแม่ได้ยินคำถามที่น่าสนใจจากลูกน้อยจึงพูดว่า</p>
<p>แม่ : อืมม์ .. ก็ทุกครั้งที่หนูทำให้แม่เสียใจ แต่ละครั้งผมของแม่เส้นนึงก็กลายเป็นสีขาว</p>
<p>ลูกสาวได้ยินคุณแม่พูดอย่างนั้นก็เริ่มคิดต่อ ขณะที่คุณแม่ยังคงจ้องมองที่ลูกสุดที่รัก แล้วลูกน้อยก็พูดว่า</p>
<p>ลูกสาว: ก็คุณยายมีผมขาวเต็มไปหมด แสดงว่าคุณแม่ต้องทำให้คุณยายเสียใจมาก ๆ ใช่มั้ยค่ะ</p>
<p>แม่ : ??????</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[แฟนซีหน้ากาก]]></title>
<link>http://9mot.wordpress.com/?p=783</link>
<pubDate>Mon, 07 Apr 2008 04:04:58 +0000</pubDate>
<dc:creator>9MOT</dc:creator>
<guid>http://9mot.wordpress.com/?p=783</guid>
<description><![CDATA[สามีภรรยาเตรียมตัวไปงานแฟนซีสวมหน]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>สามีภรรยาเตรียมตัวไปงานแฟนซีสวมหน้ากาก<br />
พอถึงวันงานภรรยารู้สึกปวดหัวจึงเตรียมชุดให้สามี และบอกให้เขา<br />
ไปงานคนเดียว หลังจากนอนไปชั่วโมงหนึ่งภรรยาก็รู้สึกดีขึ้น<br />
เธออยากรู้พฤติกรรมสามีเมื่อห่างหูห่างตา จึงลุกขึ้นแต่งแฟนซี<br />
ไม่ให้สามีจำได้และไปร่วมงาน</p>
<p>เธอมองหาสามีในงาน  ในที่สุดก็พบว่าเขาป้ออยู่กับสาวๆ<br />
เธอจึงเข้าไปร่วมวง และแสร้งให้ท่าให้ทางเขา<br />
ด้านสามีในชุดแฟนซีเกิดหลงมารยาของเธอ<br />
จึงได้เต้นรำ. และหาเศษหาเลยกับเธอทั้งคืน<br />
ในที่สุด..ก็กระซิบชวนเธอมาเล่นจ้ำจี้กันในรถ...</p>
<p>ก่อนถึงเวลาเปิดหน้ากากเล็กน้อย...ภรรยาก็แวบออกจากงาน<br />
และกลับมานอนรอสามีอยู่ที่บ้าน</p>
<p>เมื่อสามีกลับถึงบ้าน ภรรยาก็เลียบเคียงถามเพื่อจับผิด<br />
สามีพูด   :  " เธอไม่ไปด้วยนี่ น่าเบื่อจะตาย"<br />
ภรรยาซักต่อแบบไม่เชื่อ : " ได้เต้นรำกับใครบ้างล่ะ " <br />
สามีตอบ :  " เปล่าเลย " สามีเสริมพร้อมยิ้มขำๆ</p>
<p>"ที่จริงผมไม่ได้เข้าไปในงานหรอก ผมแวะเล่นไพ่กับเพื่อน<br />
แล้วให้ไอ้เพื่อนคนนึงมันใส่ชุดของผมไปแทน  รู้ไม๊มันกลับมา<br />
บอกผมว่ามันเจอทีเด็ดด้วย"</p>
<p>ภรรยา : &#124;o&#124; ???...</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ขำๆ ค่ะ]]></title>
<link>http://ommyphuket.wordpress.com/?p=123</link>
<pubDate>Thu, 19 Jun 2008 15:54:11 +0000</pubDate>
<dc:creator>ommyphuket</dc:creator>
<guid>http://ommyphuket.wordpress.com/?p=123</guid>
<description><![CDATA[ขำๆ ค่ะ

ชายอเมริกันคนหนึ่งได้พบรัก]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="line-height:14.4pt;margin:0;"><strong><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;" lang="TH">ขำๆ ค่ะ</span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:14.4pt;margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;"><br />
<span lang="TH">ชายอเมริกันคนหนึ่งได้พบรักกับสาวชาวเยอรมัน </span><br />
<span lang="TH">เขาจึงได้ตกลงปลงใจที่จะแต่งงานกับเธอ </span><br />
<span lang="TH">และนำเธอมาอยู่ที่อเมริกาด้วยกัน </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></p>
<p></span><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;" lang="TH">แม้ว่าเธอจะพูดอังกฤษไม่ได้เลย </span><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;"><br />
<span lang="TH">แต่ด้วยความรัก ทำให้เธอตัดสินใจย้ายมาอยู่ในอเมริกากับเขา </span><br />
<span lang="TH">ทุกครั้งถ้าเป็นไปได้ เมื่อเธอจะไปไหน </span><br />
<span lang="TH">ไม่ว่าไปเที่ยวหรือไปซื้อของ </span><br />
<span lang="TH">เธอก็จะพาสามีของเธอไปด้วยเพื่อที่จะไปสื่อสารกับคนอื่น </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></p>
<p></span><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;" lang="TH">แต่ก็มีความจำเป็นที่เธอจะต้องออกไปตลาด </span><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;"><br />
<span lang="TH">เพื่อซื้อกับข้าวมาทำให้สามีเธอกินทุกเย็น </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></p>
<p></span><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;" lang="TH">เย็นวันหนึ่ง สามีของเธอบอกเธอว่า เขาอยากกินขาหมูอบ </span><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;"><br />
<span lang="TH">เมื่อเธอไปที่ตลาด เธอพูดอย่างไร คนขายก็ไม่เข้าใจเธอ </span><br />
<span lang="TH">เธอจึงตัดสินใจถกกระโปรงขึ้น แล้วชี้ขาของเธอให้เขาดู </span><br />
<span lang="TH">คนขายจึงเข้าใจและนำขาหมูมาให้เธอ </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></p>
<p></span><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;" lang="TH">อีกวันหนึ่ง สามีเธอต้องการที่จะกินอกไก่ เธอก็ไปที่ร้าน </span><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;"><br />
<span lang="TH">และพยายามที่จะบอกคนขายอีก แต่ก็ไม่สำเร็จ </span><br />
<span lang="TH">เธอจึงตัดสินใจถอดเสื้อออก </span><br />
<span lang="TH">แล้วชี้ไปที่หน้าอกของเธอจึงเข้าใจ </span></span><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"></p>
<p></span><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;" lang="TH">แต่แล้วเย็นวันหนึ่ง </span><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;"><br />
<span lang="TH">เมื่อสามีของเธอบอกเธอว่าเขาต้องการที่จะกินไส้กรอก </span><br />
<span lang="TH">เธอก็จนใจ จึงตัดสินใจพาสามีของเธอออกไปด้วย </span><br />
<span lang="TH">คุณคิดว่าเธอจะทำอย่างไร </span>?????<br />
......................................<br />
.........................................<br />
..........................................<br />
.........................................</span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:14.4pt;margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;">.........................................</span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:14.4pt;margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;">.........................................</span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:14.4pt;margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Tahoma;">........................................ <br />
..........................................<br />
<span lang="TH">กำลังคิดอะไรกันอยู่ </span><br />
<span lang="TH">ลืมไปแล้วเหรอไง สามีเธอพูดภาษาอังกฤษได้ !! คนทะลึ่ง</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></p>
]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
